NAWIERZCHNIE Choć nadrzędnym celem przedsiębiorstw pozostaje budowa silnej pozycji rynkowej, droga do zysku prowadzi dziś przez zrównoważony rozwój. W dobie gospodarki obiegu zamkniętego mieszanki mineralno-asfaltowe nie są już tylko produktem czy pozycją w tabeli budżetowej. Dziś mogą stanowić istotny element strategii opartych na oszczędzaniu zasobów środowiska naturalnego i ograniczaniu zużycia energii. Mieszanki mineralno-asfaltowe a gospodarka cyrkularna Wśród najbardziej obiecujących nowoczesnych pomysłów na modernizację przemysłu znajduje się gospodarka cyrkularna. Idea jest pozornie prosta. Należy zmniejszyć produkcję nowych materiałów i pozyskiwanie surowców naturalnych oraz paliw. W ich miejsce zaleca się wprowadzanie materiałów pochodzących z recyclingu, powtórnie (bądź nawet wielokrotnie) przetwarzanych. Należy też popularyzować technologie energooszczędne, niskoemisyjne, wytwarzające produkty o dłuższym czasie życia niż dotychczas stosowane oraz lepiej nadające się do ponownego wykorzystania. Istnieje wiele opisów idei gospodarki cyrkularnej, ale bardzo trafnie oddaje ją „zasada sześciu R”, której nazwa pochodzi od angielskich słów: rethink – przemyśl ponownie, refuse – odmawiaj, reduce – ograniczaj, reuse – używaj wielokrotnie, repair – naprawiaj oraz recycle – odzyskuj. Ten model doskonale przystaje do trendów, które można zaobserwować w produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych, gdzie obserwuje się coraz powszechniejsze wykorzystanie destruktu asfaltowego oraz wzrost popularności lepiszczy asfaltowych o obniżonej temperaturze (WMA oraz stosowanych na zimno). Co więcej, cały sektor drogowy generuje ogromne strumienie materiałów i odpadów, więc recykling destruktu asfaltowego ma znaczący potencjał środowiskowy i ekonomiczny. Do najważniejszych potencjalnych korzyści należą: 9 mniejsze zużycie kruszyw pierwotnych, 9 mniej odpadów na składowiskach, 9 ograniczone emisje dzięki transportowi na krótsze odległości i limitowanej produkcji nowych materiałów. Jak robią to w Europie? Analizując dostępne dane dotyczące zagospodarowania destruktu asfaltowego (ang. reclaimed asphalt pavement, RAP) w Europie, zamieszczone w raporcie „Asphalt in figures 2024”, przygotowanego przez stowarzyszenie EAPA, można wyciągnąć wniosek o istnieniu kontynentu dwóch prędkości. Z jednej strony mamy liderów, którzy niemal zamknęli obieg materiałowy, z drugiej – państwa o ogromnym, wciąż niewykorzystanym potencjale. W krajach takich jak Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Szwajcaria czy Estonia termin „składowanie” w kontekście mieszanek mineralno-asfaltowych praktycznie nie istnieje. Wskaźnik całkowitego 20
RkJQdWJsaXNoZXIy NDI0NjE=