NAWIERZCHNIE 19 niom trwałym) podczas letnich fal upałów, zachowują ciągłość strukturalną przy silnych mrozach, redukując ryzyko pęknięć termicznych, oraz wymagają rzadszych napraw, co w cyklu życia drogi przekłada się na ogromne oszczędności finansowe i społeczne, choćby z uwagi na mniejszą liczbę utrudnień w ruchu. Szczególnym obszarem wzrostu rynku PMB jest budownictwo mostowe. Obiekty inżynierskie, takie jak mosty, wiadukty czy estakady, pracują w sposób dynamiczny i są narażone na drgania oraz znaczne odkształcenia konstrukcyjne. Polimeroasfalty, dzięki swojej zdolności do powrotu elastycznego, zapewniają integralność strukturalną nawierzchni na takich obiektach, chroniąc je przed wczesną degradacją. PMB wpisują się też w koncepcję tzw. nawierzchni długowiecznych (ang. perpetual pavements), czyli dążenia do budowy dróg o trwałości przekraczającej 50 lat. Wykorzystanie tych materiałów pozwala na dwa podejścia projektowe. Pierwsze ma na celu wydłużenie żywotności – w tym przypadku chodzi o zachowanie standardowych grubości warstw przy jednoczesnym radykalnym wydłużeniu czasu do pierwszej naprawy głównej. W drugiej opcji projektowej mamy do czynienia z optymalizacją konstrukcji – PMB pozwalają na pocienienie pakietu warstw asfaltowych o 10–20% przy zachowaniu tej samej trwałości, co pozwala na redukcję zużycia surowców i kosztów początkowych. W Polsce przykładem wdrażania takiej strategii są inwestycje realizowane m.in. przez samorządy (np. obwodnica Krosna). Zastosowanie asfaltów wysokomodyfikowanych w warstwie ścieralnej oraz lepiszczy średniomodyfikowanych (np. PMB 25/55-60) w podbudowie i warstwie wiążącej tworzy układ odporny na ruch bardzo ciężki i ekstremalne czynniki klimatyczne. Cztery główne trendy na rynku PMB Dzisiaj dynamiczny wzrost zapotrzebowania na polimeroasfalty jest generowany przez kilka kluczowych trendów. Pierwszym jest wzrost na rynku inwestycji infrastrukturalnych. Rządy na całym świecie zwiększają nakłady na autostrady, drogi ekspresowe i pasy startowe lotnisk, gdzie wymagania jakościowe są najwyższe. Coraz częściej zmienną jest także szeroko pojęty zrównoważony rozwój. Rosnąca świadomość ekologiczna promuje wykorzystanie materiałów z recyklingu (np. granulatu z gumowych opon) w formulacjach PMB. Pozwala to na redukcję śladu węglowego przy jednoczesnej poprawie parametrów technicznych drogi. Kolejne wymagania ze strony rynku to odpowiedź na innowacje technologiczne. Postęp w dziedzinie prefabrykacji i druku 3D w budownictwie inżynieryjnym wymusza stosowanie lepiszczy o ściśle zdefiniowanych, powtarzalnych właściwościach. Nie można zapominać o czwartym, równie ważnym aspekcie, czyli efektywności ekonomicznej. Choć koszt zakupu PMB jest wyższy niż asfaltu na bazie konwencjonalnej mieszanki mineralno-asfaltowej, całkowity koszt utrzymania nawierzchni (LCC) jest finalnie o ok. 20% niższy dzięki redukcji zabiegów konserwacyjnych. Wszystkie powyższe zmienne przyczyniają się do tego, że rynek polimeroasfaltów przeżywa obecnie okres intensywnego wzrostu, stając się jednym z najbardziej perspektywicznych segmentów branży materiałów budowlanych. Według analiz serwisu Towards Chemical and Materials globalna wartość tego rynku w 2024 roku przekroczyła próg 12 miliardów USD, a pro-
RkJQdWJsaXNoZXIy NDI0NjE=