NAWIERZCHNIE 10 Postępujące zmiany klimatyczne wymuszają na całej gospodarce, w tym na sektorze drogowym, ograniczanie wpływu działalności na środowisko. Branża asfaltowa znajduje się pod presją, aby przejść na ścieżkę neutralności klimatycznej poprzez systematyczne ograniczanie śladu węglowego materiałów i procesów, szczególnie poprzez redukcję emisji gazów cieplarnianych powiązanych z cyklem życia nawierzchni. Deklaracje środowiskowe produktu (EPD) Analizy scenariuszy wzrostu średniej temperatury na świecie o 1,5°C, a nawet o 2,5°C pokazują istotny wzrost ryzyka występowania powodzi, częstszych fal upałów, szybszego zaniku arktycznego lodu (pociągającego za sobą zagrożenia związane m.in. z podnoszeniem się poziomu morza), a także utraty bioróżnorodności. Tymczasem pesymistyczny scenariusz podniesienia się globalnej temperatury, jeżeli utrzymany zostanie status quo i nie dojdzie do aktywnej redukcji emisji gazów cieplarnianych, zakłada wzrost temperatury aż o 4,5°C. W obliczu tych prognoz konieczne jest podejmowanie skoordynowanych działań na wielu płaszczyznach – od decyzji systemowych i gospodarczych, po codzienne wybory społeczne i indywidualne – aby skutecznie ograniczać skalę zagrożeń klimatycznych. Branża asfaltowa nie jest wyjątkiem i tak jak inne sektory gospodarki znajduje się pod presją, aby przejść na ścieżkę neutralności klimatycznej poprzez systematyczne ograniczanie śladu węglowego materiałów i procesów. Proces redukcji śladu węglowego drogownictwa – rozumiany jako stopniowa dekarbonizacja materiałów, technologii i całych konstrukcji nawierzchni – musi rozpocząć się od wiarygodnego pomiaru wpływu środowiskowego poszczególnych wyrobów budowlanych. W tym kontekście deklaracje środowiskowe produktu (EPD, od ang. Environmental Product Declaration) są dla budownictwa tym, czym szczegółowe etykiety na opakowaniach żywności są dla zdrowego i zbilansowanego odżywiania człowieka: dostarczają przejrzystych, znormalizowanych i zweryfikowanych informacji, bez których nie da się ani świadomie wybierać, ani skutecznie poprawiać jakości „diety materiałowej” infrastruktury. Jednym z najważniejszych narzędzi pozwalających mierzyć ten wpływ i nim zarządzać są środowiskowe analizy cyklu życia (LCA, od ang. Life Cycle Assessment), oparte na zweryfikowanych deklaracjach środowiskowych produktu (EPD) dla poszczególnych materiałów do budowy nawierzchni. Dlatego wprowadzenie EPD dla materiałów do budowy dróg należy traktować jako warunek konieczny do rozpoczęcia realnego procesu dekarbonizacji sektora, a nie jedynie opcjonalny element raportowania. 1. Mapa dojścia do neutralności klimatycznej branży asfaltowej do 2050 r. European Asphalt Pavement Association (EAPA) w dokumencie „Towards Net Zero – A Decarbonisation Roadmap for the Asphalt Industry 2024” opracowało dla przemysłu asfaltowego szczegółową mapę dochodzenia do neutralności klimatycznej, wskazując kluczowe obszary redukcji emisji do roku 2030 i 2050. W perspektywie 2030 najważniejsze kierunki to: • obniżenie temperatury wytwarzania mieszanki, • zwiększenie poziomu cyrkularności (recyklingu i ponownego wykorzystania materiałów), • dekarbonizacja paliw stosowanych w wytwórniach • ograniczanie wilgotności kruszyw i destruktu przed suszeniem. Łączna redukcja emisji CO2 w branży asfaltowej w stosunku do poziomu z 1990 r., wynikająca z wdrożenia tych działań, szacowana jest na ok. 56%, co pokazuje skalę usprawnień możliwych do wdrożenia jeszcze przed rokiem 2030. dla mieszanek mineralno-asfaltowych (MMA) jako narzędzie dekarbonizacji przy budowie nawierzchni drogowych
RkJQdWJsaXNoZXIy NDI0NjE=