47 projektowanie systemów oraz wykonywanie instalacji i nadzór nad nią są interesującą niszą. Spełnienie oczekiwań klientów i wymagań formalnych wymaga połączenia kompetencji i doświadczeń z kilku branż: począwszy od kolejowych systemów sterowania ruchem, przez systemy przeznaczone do użytku w warunkach specjalnych (np. w kopalniach, rafineriach), aż po systemy bezobsługowe, redundantne, o wysokim stopniu niezawodności, spotykane w lotnictwie i branży zbrojeniowej. Tunele kolejowe o rekordowej długości nie powstają co roku, ale ciekawe kontrakty można pozyskiwać w ramach prac modernizacyjnych na istniejących obiektach. Być może jest to szansa dla przedsiębiorstw kładących wielki nacisk na stosowanie nowoczesnych technologii, wysoką jakość wykonania i wyjątkową niezawodność oraz bezpieczeństwo eksploatacji produktów. Może to być także interesujące i dochodowe zajęcie dla integratorów systemów łączności, automatyki i SRK. ◀ Zarządzanie ▶ Najstarszym zachowanym tunelem kolejowym jest tunel we Fritchley. To wieś w Anglii, w hrabstwie Derbyshire, w dystrykcie Amber Valley. Miejscowość położona jest 17 km na północ od miasta Derby i 197 km na północny zachód od Londynu. Tunel powstał około roku 1793. Dzisiaj nie imponuje rozmiarami (22,5 m długości, ok. 3 m wysokości). Jego przeznaczeniem jest umożliwienie bezkolizyjnego przejazdu pociągów pod jednym z miejskich skrzyżowań. Najdłuższy jak dotąd tunel wybudowano w Szwajcarii. Jest to tunel św. Gotarda. Został on oddany do użytku 1 czerwca 2016 roku, a jego długość wynosi 57 km. Tunel umożliwia bezpieczną jazdę pociągów z prędkością do 230 km/h. Koszt budowy początkowo oszacowano na 9,5 mld CHF, ostatecznie jednak wydano ok. 11 mld CHF. Drążenie tunelu rozpoczęto w roku 2003, po 7 latach przygotowań. Kolejne siedem zajęło ich ukończenie. W latach 2010–2016 trwała budowa elementów konstrukcyjnych, zabezpieczeń, układanie torów, instalacji itp. Tunel składa się z dwóch nitek o średnicy 9,14 m, oddalonych o ok. 40 m i połączonych korytarzami technicznymi oddalonymi od siebie o 325 m. Dzięki temu w razie wypadku można ewakuować zagrożone osoby do sąsiedniego, bezpiecznego tunelu, a na miejsce wypadku wysyłać ekipy ratunkowe. Pod ziemią umieszczono także dwie stacje kolejowe. Na świecie eksploatuje się kilka tuneli o zbliżonych rozmiarach. Wśród nich znajduje się bardzo interesujący ze względu na aktywny sejsmicznie teren tunel Seikan w Japonii (53,9 km). W Europie ogromne znaczenie gospodarcze i symboliczne ma tunel pod kanałem La Manche (50,5 km). W Korei Południowej eksploatowany jest tunel Yulhyeon (50,3 km), a w Chinach tunel Songshan (38,8 km). Te i podobne konstrukcje odgrywają niezwykle ważną rolę, umożliwiając transport osób i towarów w trudnych regionach i skracając czas tranzytu towarów. Dlatego tunele są wyposażane w sieć gęsto rozmieszczonych stacji nadawczo-odbiorczych połączonych światłowodami lub przewodami miedzianymi. Dzięki nim maszyniści i inni pracownicy kolejowi mogą utrzymywać łączność przy pomocy standardowych terminali ruchomych zainstalowanych w pojazdach lub noszonych. Standardem są urządzenia systemu GSM-R. Równolegle w tunelach funkcjonuje system łączności alarmowej, wykorzystujący stacjonarne terminale (telefony) skonstruowane tak, aby zagwarantować niezawodną łączność w warunkach zagrożenia, nie stwarzając przy tym dodatkowego zagrożenia (np. iskrzenie w łatwopalnej atmosferze). Podobne wymagania dotyczą sieci transmisji danych wykorzystywanych do przesyłania sygnałów z czujników umieszczonych w tunelu oraz sygnałów sterujących do układów wykonawczych. Nisza rynkowa Z marketingowego punktu widzenia produkcja urządzeń SRK dla tuneli,
RkJQdWJsaXNoZXIy NDI0NjE=