LKQ ELIT News nr 127!

8 tworzywa sztuczne, kauczuk syntetyczny, włókna naturalne i syntetyczne, metale i inne. Podczas eksploatacji opon ich bieżnik jest ścierany, a powstałe w ten sposób drobiny unoszą się w powietrzu i osiadają na drogach oraz w ich pobliżu w postaci drobnoziarnistego pyłu, który, wdychany do płuc, drażni tkanki i osiada w pęcherzykach płucnych. Pylenie jest nierozerwalnie związane z eksploatacją opon, zwłaszcza z hamowaniem, pokonywaniem ostrych zakrętów itp. Im większe obciążenie opony masą pojazdu i im większa siła hamująca, tym szybciej ściera się bieżnik i tym więcej gumy i tworzyw sztucznych trafia do środowiska. Recykling opon Recykling opon jest skomplikowanym procesem. Dotychczas nikt nie opracował metody, która byłaby w pełni skuteczna i która całkowicie wyeliminowałaby zagrożenia spowodowane wprowadzaniem do środowiska pozostałości opon. Jednym z bardziej popularnych, choć zupełnie nieefektywnych sposobów zagospodarowania zużytych opon jest składowanie. Miliony opon przechowuje się na prowizorycznie zabezpieczonych składowiskach, m.in. w Afryce. Co jakiś czas na tych składowiskach wybuchają pożary, w wyniku których do atmosfery dostają się wielkie ilości szkodliwych gazów, a na wysypisku pozostają elementy opon nadające się do dalszej odsprzedaży (np. metalowe fragmenty osnowy). Druga metoda polega na spalaniu opon w piecach wyposażonych w filtry. Trudno w tym przypadku mówić o odzyskiwaniu surowców wtórnych, gdyż opony są wówczas przede wszystkim źródłem energii cieplnej i zanieczyszczeń (bo nie wszystkie zanieczyszczenia zatrzymywane są przez filtry). Trzecia metoda to piroliza. W tej metodzie opony poddaje się działaniu wysokiej temperatury, jednak nie ulegają one spaleniu, tylko rozkładają się, emitując gazy, substancje ciekłe (oleje) oraz stałe (popiół). W ten sposób można pozyskiwać syntetyczne paliwa (gaz opałowy oraz paliwa płynne), a także półprodukty dla przemysłu chemicznego. Czwarta metoda to mechaniczna dekompozycja (strzępienie) opon, oddzielanie frakcji metalowej i wykorzystanie tworzyw sztucznych jako dodatków do mas bitumicznych stosowanych do budowy dróg, nawierzchni obiektów sportowych itp. Fragmenty opon trafiają w takim przypadku do środowiska, ale w sposób kontrolowany. O ile możemy mieć nadzieję na zmniejszenie emisji spalin w wyniku zastępowania samochodów z silnikami spalinowymi przez pojazdy z napędem elektrycznym, o tyle opon nie można całkowicie wyeliminować. Dwie najbardziej obiecujące ścieżki rozwoju potencjalnie prowadzące do rozwiązania tego problemu to zmiana surowców i technologii produkcji opon oraz opracowanie technologii recyklingu skuteczniejszej i bezpieczniejszej niż wszystkie obecnie stosowane. technika

RkJQdWJsaXNoZXIy NDI0NjE=